PDA

View Full Version : Weten



Unregistered
28-10-10, 15:48
Ikki nesir


Reshide siyit

Weten

Güzel tuyghulirimdin oxchighan chuqanlar qanat qëqip bir isimni yadlaydu. Yürikimning eng chongqur qatlimigha uyup ketken bu isim insanliq burchumda anamning xislitini; Gheyurluq we kamalette, Ghurur we eqidide, Jasaretlik we qeyserlikte, Zeperdestlik we subatliqta dadamni ësimge salidu. Men xuddi bir erke qushqa oxshash shu isim igisining baghrida qanat qaqimen. Taghlarni, Baghlarni, Ormanlarni qochup, Ajayip möjizilerni körümen.

U, Mëning eziz wetinim. Uning keng asminida nurluq quyash bar. Uning güzel këchisi ay nurigha chömülgen. U minnetsiz nan bëridighan sëxi zëmini bilen insanlargha mëhribanliqni, Wapadarliqni, Jenggiwarliqni ögetken. Uning baghridiki sansiz möjizat, Sëhriy hëkmetler mëni ajayip tesewwur, Ajayip tepekkurlargha ige qilidu. Men zeper tajini taqap uning namini bar awazim bilen chaqiriwatimen. Mëning awazim quyash külgen seher qoynida, Bürkütler perwaz qilghan tagh choqqilirida, Chaykilar charaqlighan dëngiz dolqunlirida jaranglimaqta.

Weten, Sen qoynungdiki mexluqat, Mewjudatning igisi. Sen mëning armanlirim kökide chaqnighan quyash. Bext izdigen chëghimda köz aldimda parlighan aqyol. Bu yolda purset, Arzu – arman, Ümid, Xislet.... Hemme tel. Sen manga öz qolung, Mëhnet – ejring bilen bext yarat! Dëding. Toghra. Insan bu dunyagha yëgili emes, Yaratqili këlidu. Sen bu ündek arqiliq mëni gheplet we ghapilliqning tumanliri arisida tënep – temtirep adimiylik qedrini yoqatmisun; Diyanet we pezilet xezinisidin ayrilip, Tirik turup ölmisun; Pul, Mal – dunyagha qul bolup, Pucheklik, Menisizlik, Rohiy gadayliqta qalmisun; Elning nënini yep, Ghëmini yëmeydighan nakeske aylinip ketmisun dëding. Bilimen, Sen mëning armini bar, Dermani yoqlardin bolushumni xalimaysen. Shebnemdek pak, Tömürdek qattiq, Ana sütidek halal yashishimni ümid qilisen.

Weten, Sëning illiq baghringda bir insan süpitide mewjut bolup turghinimdin emes, Sëning mëhringni, Tilekliringni, Ejringni hës qilalighinimdin, Adimiylik nuri bilen wujudumni bëziyeligenlikimdin xushalmen. Buning üchün özümdin pexirlinimen. Sëni tonumighanlar özini tonumaydu. Bundaq rohiy tragëdiyini hergizmu bëshimdin kechürgüm yoq. Arminim, Burchum: Sëning izliringni izlisam, Hidliringni hidlisam, Lirikam bilen bextiyar chaghliringni küylisem, Sap terim bilen quchaqliringni gül destilisem, Deymen.

Mëhnet

Mëhnet, Sen tepekkurumni tirenlikke, Ter – ejrimni muweppeqiyetke ige qilghan ulugh yaratquchi. Sen dëhqanlarning qadaq basqan qollirida, Ishchilarning bazghandek mushtlirida hayatiy küchke tolisen. Sen ketmen bisida chaqnighan quyash! Sëning nurung hayatliqning perwishkari.

Mëhnet, Sen ejdadlar yaratqan tarixni bügün'ge ulighan mustehkem köwrük. Sëning herbir qetrengde tirilgen meniwi roh insaniyetning rëalliqqa aylan'ghan güzel armanliri arisida wiliqlap külidu, Yiraq kelgüsi üchün öchmes destur yaritidu. Sen wetenning, Milletning yüksilishi üchün yëqilghan chiragh.

Mëhnet, Men sëni söyimen! Bilemsen, Sëni söygenler özini söyeleydu, Sëni söygenler xarliq kochisidin yiraq turalaydu, Sëni söygenler ebedilebed wetinige, Ewladlirigha yüz këleleydu, Sëni söygenler tarix bëtide yarqin izlirini qalduralaydu!

Mëhnet, Men nahayiti addiy ishlarningmu ademni bashqilargha söyümlük yaki nepretlik qilip körsitidighanliqini bildim. Sen manga özümni tonush pursiti berding. Men sen bilen hayatimni bëzisem, Sen bilen ewladlargha tëximu güzel këlechek yaritish yolida minnetsiz ter töksem, Deymen. 

Unregistered
29-10-10, 16:06
Ikki nesir


Reshide siyit

Weten

Güzel tuyghulirimdin oxchighan chuqanlar qanat qëqip bir isimni yadlaydu. Yürikimning eng chongqur qatlimigha uyup ketken bu isim insanliq burchumda anamning xislitini; Gheyurluq we kamalette, Ghurur we eqidide, Jasaretlik we qeyserlikte, Zeperdestlik we subatliqta dadamni ësimge salidu. Men xuddi bir erke qushqa oxshash shu isim igisining baghrida qanat qaqimen. Taghlarni, Baghlarni, Ormanlarni qochup, Ajayip möjizilerni körümen.

U, Mëning eziz wetinim. Uning keng asminida nurluq quyash bar. Uning güzel këchisi ay nurigha chömülgen. U minnetsiz nan bëridighan sëxi zëmini bilen insanlargha mëhribanliqni, Wapadarliqni, Jenggiwarliqni ögetken. Uning baghridiki sansiz möjizat, Sëhriy hëkmetler mëni ajayip tesewwur, Ajayip tepekkurlargha ige qilidu. Men zeper tajini taqap uning namini bar awazim bilen chaqiriwatimen. Mëning awazim quyash külgen seher qoynida, Bürkütler perwaz qilghan tagh choqqilirida, Chaykilar charaqlighan dëngiz dolqunlirida jaranglimaqta.

Weten, Sen qoynungdiki mexluqat, Mewjudatning igisi. Sen mëning armanlirim kökide chaqnighan quyash. Bext izdigen chëghimda köz aldimda parlighan aqyol. Bu yolda purset, Arzu – arman, Ümid, Xislet.... Hemme tel. Sen manga öz qolung, Mëhnet – ejring bilen bext yarat! Dëding. Toghra. Insan bu dunyagha yëgili emes, Yaratqili këlidu. Sen bu ündek arqiliq mëni gheplet we ghapilliqning tumanliri arisida tënep – temtirep adimiylik qedrini yoqatmisun; Diyanet we pezilet xezinisidin ayrilip, Tirik turup ölmisun; Pul, Mal – dunyagha qul bolup, Pucheklik, Menisizlik, Rohiy gadayliqta qalmisun; Elning nënini yep, Ghëmini yëmeydighan nakeske aylinip ketmisun dëding. Bilimen, Sen mëning armini bar, Dermani yoqlardin bolushumni xalimaysen. Shebnemdek pak, Tömürdek qattiq, Ana sütidek halal yashishimni ümid qilisen.

Weten, Sëning illiq baghringda bir insan süpitide mewjut bolup turghinimdin emes, Sëning mëhringni, Tilekliringni, Ejringni hës qilalighinimdin, Adimiylik nuri bilen wujudumni bëziyeligenlikimdin xushalmen. Buning üchün özümdin pexirlinimen. Sëni tonumighanlar özini tonumaydu. Bundaq rohiy tragëdiyini hergizmu bëshimdin kechürgüm yoq. Arminim, Burchum: Sëning izliringni izlisam, Hidliringni hidlisam, Lirikam bilen bextiyar chaghliringni küylisem, Sap terim bilen quchaqliringni gül destilisem, Deymen.

Mëhnet

Mëhnet, Sen tepekkurumni tirenlikke, Ter – ejrimni muweppeqiyetke ige qilghan ulugh yaratquchi. Sen dëhqanlarning qadaq basqan qollirida, Ishchilarning bazghandek mushtlirida hayatiy küchke tolisen. Sen ketmen bisida chaqnighan quyash! Sëning nurung hayatliqning perwishkari.

Mëhnet, Sen ejdadlar yaratqan tarixni bügün'ge ulighan mustehkem köwrük. Sëning herbir qetrengde tirilgen meniwi roh insaniyetning rëalliqqa aylan'ghan güzel armanliri arisida wiliqlap külidu, Yiraq kelgüsi üchün öchmes destur yaritidu. Sen wetenning, Milletning yüksilishi üchün yëqilghan chiragh.

Mëhnet, Men sëni söyimen! Bilemsen, Sëni söygenler özini söyeleydu, Sëni söygenler xarliq kochisidin yiraq turalaydu, Sëni söygenler ebedilebed wetinige, Ewladlirigha yüz këleleydu, Sëni söygenler tarix bëtide yarqin izlirini qalduralaydu!

Mëhnet, Men nahayiti addiy ishlarningmu ademni bashqilargha söyümlük yaki nepretlik qilip körsitidighanliqini bildim. Sen manga özümni tonush pursiti berding. Men sen bilen hayatimni bëzisem, Sen bilen ewladlargha tëximu güzel këlechek yaritish yolida minnetsiz ter töksem, Deymen. 

http://www.youtube.com/watch?v=YrYfpGvGvz4&feature=related

Unregistered
02-11-10, 00:05
Zordun imir

Bir bagh bolsang yashnighan reyhanengning biri men,

Bir küy bolsang yangrighan dastanengning biri men.

Derya bolup aqidu söygüng oxchup dillarda,

Dolqun bolsang yamrighan marjanengning biri men.

Leyli bolsang özümni eyni mejnun ataymen,

Sinaqingda tawlan'ghan jananengning biri men.

Bextim deymen baghringda qut peyzini sürmekni,

Sanga rishte baghlighan ghemxanengning biri men.

Këzi kelse jismingge këtey singip qan bolup,

Mushküllerde derdingge dermanengning biri men.

Bir sëni dep yashaymen, Huzurungda yayraymen,

Sanga barin atighan merdanengning biri men.

Öter weten hayatim dëmek sende gül bolup,

Sanga köygen bir ömür perwanengning biri men.